Of three cities I love

 The Trivandrum that I came to live in four decades back was more like a big village, I felt. It was very hard to find a decent vegetarian restaurant. Of course mess, where homely food was available, were aplenty. You only would have to rely on word of mouth advice from friends to pick one that is apt for you. If tasty sevai and rasavadai were good in one such mess, karavadai was the masterpiece in another. But a person from Madurai, where paper thin delicious dosa followed by strong aromatic filter coffee were available in every nook and corner, was sure to miss both. But things are improving fast. (Especially if you are a foodie, in the present day terms, you have umpteen choices. There are atleast a dozen eateries in less than a kilometer from our house.) In those days in weddings also breakfast would not match that in Tamilnadu. But lunch served in Trivandrum was definitely a treat. What with aromatic aviyal, tongue liquoring olan, tangy ingikkari and to top it all the palpayasam, unmatched in taste.

Eventhough a big village, Trivandrum nevertheless is the state capital. That fact brings with it its own advantages. All the govt offices are at a stone's throw. The medical facility is admirable. Govt Medical College Hospital is among the best in the country. It is being improved and developed periodically. And due to its presence the private hospitals, in order to make themselves competable, provide good service at reasonable fees.

 
There are more reasons for my missing Madurai. Madurai was and is a தூங்கா நகரம். A city that is not only awake but lively throughout day and night. I am not talking about night clubs. That is beyond my scope or interest. I am talking about a normal citizen's life. I could land in the city at any time of the night and reach my parent's place without any fear or being alone enroute. That has never been the case in Trivandrum. While returning from work after seven in the evening, I could count the number of women in a bus with the fingers in a single hand. Roads would look deserted too. This has slightly improved of late. Still you would be an odd woman out in the roads after dusk.

The situation in Mumbai is totally different in this respect. Women can travel at any hour without feeling being alone. It is a relatively woman friendly metro. When you land in Mumbai for the first time from quiet southern states you would be awestruck by the maddening crowd moving in a fast pace. Rain or shine Mumbai moves on, literally. It would appear anyone you meet either on the road or in the jam-packed local trains just don't care a hoot for you or even blissfully unaware of your existence. But if you are humble enough to ask them something, say direction to a place, they would respond in detail and correctly as if you were friends from school days. This way Mumbai wins your heart quickly. And get used to the maddening crowd and practice to negotiate through it and you are sure to simply love the city. 

It takes only a little time to realise that though it is vast in size and metro in looks it is just an assembly of friendly villages put together. Whichever part of the city you are in you can easily integrate and see a miniature India around you. Availabilty of abundant fresh vegetables and fruits specific to any part of the country at affordable price is a magic wand to make you feel at home.

Another thing you find fascinating in Mumbai is the crowd discipline. Be it in traffic jams or before drinking water taps or waiting in a bus station, if there are more than four people waiting for something, a queue would be formed so things could be managed smoothly. Traffic jams may appear chaotic but even auto drivers would follow some unwritten discipline, even in breaking traffic rules, however crude that might be. A new dimension of survival of the fittest, not the strongest.

Every city has its own characteristics. If you have the willingness to see through the same we can enjoy the beauty of life anywhere. 

Europe Trip Episode 2

Off to Venice the next day Day 4. Interesting boat ride to the island of Venice, watching beautiful buildings on both sides of the river banks in clear waters.

Having a hot delicious lunch served on the boat was quite enjoyable. There a long walk through the riverside to St. Marks’ Square Palace with a Gate to Paradise. There is a bridge called Bridge of Sigh connecting the palace to the prison. The prison is for those convicts sentenced to death and those who went there never came back. They could only watch the palace and the prison with a sigh. Hence the name.

Then a Gondola ride. It is a kind of boat, somewhat similar to the country boats in Kerala called ‘vallam’. Of course a little more sophisticated with a good painting and decorations. Passing under foot over bridges is a sight to remember.

 Boat ride as such is nothing new to us. But the cleanliness is. At places the boat passes through narrow stream with tall and long buildings on both sides, which are fully occupied as residences and shops etc. But no waste materials floating in the river. Dust free clean air may be one of the reasons. I could not help recalling the pathetic sight of the once beautiful beach in Rameswaram, that has been littered with flowers and clothes in the name of tradition or some of the water bodies in Kerala filled with litters and weeds due to neglect.  We have a long way to go when it comes to preserving Nature’s Gifts like rivers and beaches or Man’s toil like ancient buildings. Well, after the ride, we went to a Murano Glass Factory and watched a demo of making a unicorn. Quite interesting it was to see an expert melting glass in hot flame and turning it into a well shaped animal. Then by bus to Austria for night stay.

The highlight of the next day. Day5 was a visit to the Swarovski Crystal Museum, in Innsbruck, travelling thru Vienna, the capital city of Austria. Some walking and a city tour in a road train in the pleasant weather in the streets of Innsbruck thru the Golden roof and also doing some shopping. And for the crystal museum, oh, what a sight. You are surrounded by exhibits made of crystals, of snow white, of different colours, shapes and designs, on all sides, front, back, sides, and above on the roof.

In the afternoon stroll through the shops making some sundry purchases and watching the Golden Roof on the top floor of a palace on the way.

Quite interesting to watch people eat pizzas and bread for lunch in the roadside inns.

Drive to St. Moritz, Switzerland, a luxurious alpine holiday resort situated at an elevation of more than 1800 meters above sea level for a cosy Indian dinner and overnight stay.

Then four dreamlike days in Switzerland, the most interesting part of the trip in a separate episode.

Europe Trip 1

It all happened shortly and suddenly. Though I have always wanted to make it, never expected it  would  come real. Contemplating, deciding planning and execution all in a matter of a couple of weeks. And there we were on the streets of Rome.

What a breathtaking experience. Fourteen days of travel through the Nature’s gift of mountains and Man’s contributions of Ancient Historic Architecture. Right from Rome to Paris by road.

Rome is a city of walls surrounded by seven hills. They say Rome was not built in a day. It is literally true too.  Each of the emperors, who didn’t like to use or live in the buildings constructed by their predecessors, constructed new buildings to their own liking. We can see a single building having different styles in its different floors proving they added horizontally and vertically too. All with marble and preserved well to this day. The enviably pleasant weather makes walking through these buildings a very nice experience. The sky above is clear with some clouds presenting never ending kaleidoscope through the pine trees with their branches groomed like umbrellas, thus getting the name umbrella pine.

It started with Trevi Fountain where the beautiful song ‘Oru Raja Raniyidam’ in ‘Sivanda Mann’ starts majestically.

Then the gigantic Gladiator Building built in 72 AD. There is an arch near the building which inspired Napoleon Bonaparte to build a similar one in Paris.

History resonates in each and every stone. To assist us to recap historical events, we were taken to watch a film show on Roman History. The show was so designed as if Michael Angelo was travelling in time and revisits his own glorious past. How he made the paintings on the roof of the great St.Bascilica, hanging on the top for hours together for  years. Julius Caesar and the conspiracy against him by his own Army General Brutus and the famous quote ‘you too Brutus’ were also enacted in the show. This show helped me, a poor history student, very much.

St.Peters Bascilica, the Vatican Museum and the Sistine Chapel are really great. There is  definitely a positive vibration in the air in the chapel. The paintings on the walls and roof and the sculptures are captivating.  Some 4 or5 kms of walk and climb through them doesn’t make you tired at all.

Then you stand before the building where Mussolini made his final speech. History resonates in the air.

Rome was not built in a day. How can you see it fully in a day? But we had to move off to cover other places in the itinerary.

Off to Florence next. It is also a city full of magnificent buildings….ancient Cathedrals and Baptistery and Sculptures. Walking through the city along a river side we passed through many of them, one being the fourth largest cathedral in the world. As for the life sized sculptures, made of marble stones of different colours, looking marvelous you simply get awestruck looking at them. In order to add to their natural looks the sculptures are depicting human body in its natural form. No wonder Kannadasan said through Kanchana in the same song “ naadu vittu naadu vandal penmai nanam indri poay vidumo”.

The next stop is the magnificent Leaning Tower of Pisa. It invites you from a distance and as you walk towards it, you cannot help feeling ‘it is no wonder it is one of the Seven Wonders of the World’. You walk as if in a dream towards the tall, slightly leaning tower without taking your eyes from it. Magnificent is a small word to describe it. Some photo shoots near and around the tower and off we go to retire for the day.

 Since the body needs rest and there we are in the hotel. Just have dinner and fall in the bed. All of this, travel route, travel time with necessary breaks in between, food on time, that too Indian at least twice a day and cozy accommodation are taken care of by the travel agency and the tour manager. Thanks a lot Mr. Vincent and M/s Thomas Cook.

Then next morning by bus through the hills. Yes, literally through the hills, by roads constructed by caving the hills. Rome is a city of walls surrounded by seven hills. The road inside the tunnels, carved in the hills, is well lit and clean and smooth. Mostly such roads are one ways and you can see the beautifully carved ways for the opposite vehicles outside. What a beautiful sight. Beyond that hills and hills and hills covered with greenery and cloud cast clear blue sky above as far as your eyes can see. You only wish the bus journey never ends so you can continue to enjoy the scenery.

நிலமென்னும் நல்லாள்

காடு கொடுத்த கனியிருக்கு
கழனி வெளஞ்ச நெல்லிருக்கு
ஓடு திறந்த பஞ்சிருக்கு
உண்ண உடுத்த வகையிருக்கு

சிந்திய வேர்வை நிலத்தில் விழுந்து
சிறுகச் சிறுக ஆறாச்சு
அதை நம்பிய பேர்கள் வாழ்ந்ததாலே
நாடு நகரம் ஊராச்சு

தேக்கு சந்தனம் பாக்கு மூங்கில்
நிறைஞ்சிருக்குது பூமியிலே
அதைப் பாத்து நாமும் காத்து வந்தா
கடனும் உடனும் தேவையில்லே

எத்தனை அருமையான பாடல். நினைக்க நினைக்க வியக்க வைக்கும். நமது அடிப்படைத் தேவைகள் எல்லாவற்றையும் பூமித் தாயே நிறைவேற்றுவதை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறார் கவிஞர்.

கனியும் நெல்லும் தந்து நமது பசியாற்றி பருத்தி தந்து மானம் காக்கிறது. இவை நமது தொடர் தேவை (recurring needs) என்பதனால் கறுகிய காலத்தில் விளைந்து கிடைக்கின்றன.

அடுத்த தேவை உறைவிடம். பூமியில் ஓடும் நதிகளின் கரையில் நமது உழைப்பால் வீடுகள் கட்டி நகரங்களாக்கி நிறைவுடன் வாழத் தொடங்கலாம். உலகின் நாகரிகங்கள் எல்லாம் நதிக்கரைகளில் தானே தோன்றின, வைகைக் கரையில் மதுரை, காவிரிக் கரையில் தஞ்சை, சிந்து சமவெளி நாகரிகம், நைல்நதிக் கரையில் எகிப்திய நாகரிகம் என.

மனிதனின் தேவை அடங்குமா? எதிர்காலத்துக்கு, அடுத்த தலைமுறைக்கென எதுவும் சேர்த்து வைக்க வேண்டாமா?
தேக்கு மூங்கில் பாக்கு சந்தனம் போன்ற மரங்களைப் பயிர் செய்தால் முதலில் கொஞ்சம் பாடுபட்டால் போதும் சில வருடங்களுக்குப் பிறகு தொடர்ந்து பலவருடங்கள் பலன் தரும். கடனும் உடனும் தேவையில்லை சேமிக்கவும் முடியும்.
இதற்கான வசதியும் பூமித் தாய் செய்து தருகிறாள்.

ஆஹா மனிதர்களின் நியாயமான தேவைகளை வரிசைப் படுத்தி அதை பூமாதா நிறைவேற்றும் அழகையும் வரிசைப் படுத்தி இருக்கிறார் கவிஞர். ஒவ்வொரு முறை கேட்கும் போதும் புதிய அர்த்தங்கள் புரியும்.

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்

என்ற அழகிய குறளுக்கு அருமையான விளக்கம் இந்தப் பாடல் என்றே சொல்லலாம்.

ந

காடு கொடுத்த கனியிருக்கு
கழனி வெளஞ்ச நெல்லிருக்கு
ஓடு திறந்த பஞ்சிருக்கு
உண்ண உடுத்த வகையிருக்கு

சிந்திய வேர்வை நிலத்தில் விழுந்து
சிறுகச் சிறுக ஆறாச்சு
அதை நம்பிய பேர்கள் வாழ்ந்ததாலே
நாடு நகரம் ஊராச்சு

தேக்கு சந்தனம் பாக்கு மூங்கில்
நிறைஞ்சிருக்குது பூமியிலே
அதைப் பாத்து நாமும் காத்து வந்தா
கடனும் உடனும் தேவையில்லே

எத்தனை அருமையான பாடல். நினைக்க நினைக்க வியக்க வைக்கும். நமது அடிப்படைத் தேவைகள் எல்லாவற்றையும் பூமித் தாயே நிறைவேற்றுவதை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறார் கவிஞர்.

கனியும் நெல்லும் தந்து நமது பசியாற்றி பருத்தி தந்து மானம் காக்கிறது. இவை நமது தொடர் தேவை (recurring needs) என்பதனால் கறுகிய காலத்தில் விளைந்து கிடைக்கின்றன.

அடுத்த தேவை உறைவிடம். பூமியில் ஓடும் நதிகளின் கரையில் நமது உழைப்பால் வீடுகள் கட்டி நகரங்களாக்கி நிறைவுடன் வாழத் தொடங்கலாம். உலகின் நாகரிகங்கள் எல்லாம் நதிக்கரைகளில் தானே தோன்றின, வைகைக் கரையில் மதுரை, காவிரிக் கரையில் தஞ்சை, சிந்து சமவெளி நாகரிகம், நைல்நதிக் கரையில் எகிப்திய நாகரிகம் என.

மனிதனின் தேவை அடங்குமா? எதிர்காலத்துக்கு, அடுத்த தலைமுறைக்கென எதுவும் சேர்த்து வைக்க வேண்டாமா?
தேக்கு மூங்கில் பாக்கு சந்தனம் போன்ற மரங்களைப் பயிர் செய்தால் முதலில் கொஞ்சம் பாடுபட்டால் போதும் சில வருடங்களுக்குப் பிறகு தொடர்ந்து பலவருடங்கள் பலன் தரும். கடனும் உடனும் தேவையில்லை சேமிக்கவும் முடியும்.
இதற்கான வசதியும் பூமித் தாய் செய்து தருகிறாள்.

ஆஹா மனிதர்களின் நியாயமான தேவைகளை வரிசைப் படுத்தி அதை பூமாதா நிறைவேற்றும் அழகையும் வரிசைப் படுத்தி இருக்கிறார் கவிஞர். ஒவ்வொரு முறை கேட்கும் போதும் புதிய அர்த்தங்கள் புரியும்.

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்

என்ற அழகிய குறளுக்கு அருமையான விளக்கம் இந்தப் பாடல் என்றே சொல்லலாம்.

நிலமென்னும் நல்லாள்

காடு கொடுத்த கனியிருக்கு
கழனி வெளஞ்ச நெல்லிருக்கு
ஓடு திறந்த பஞ்சிருக்கு
உண்ண உடுத்த வகையிருக்கு

சிந்திய வேர்வை நிலத்தில் விழுந்து
சிறுகச் சிறுக ஆறாச்சு
அதை நம்பிய பேர்கள் வாழ்ந்ததாலே
நாடு நகரம் ஊராச்சு

தேக்கு சந்தனம் பாக்கு மூங்கில்
நிறைஞ்சிருக்குது பூமியிலே
அதைப் பாத்து நாமும் காத்து வந்தா
கடனும் உடனும் தேவையில்லே

எத்தனை அருமையான பாடல். நினைக்க நினைக்க வியக்க வைக்கும். நமது அடிப்படைத் தேவைகள் எல்லாவற்றையும் பூமித் தாயே நிறைவேற்றுவதை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறார் கவிஞர்.

கனியும் நெல்லும் தந்து நமது பசியாற்றி பருத்தி தந்து மானம் காக்கிறது. இவை நமது தொடர் தேவை (recurring needs) என்பதனால் கறுகிய காலத்தில் விளைந்து கிடைக்கின்றன.

அடுத்த தேவை உறைவிடம். பூமியில் ஓடும் நதிகளின் கரையில் நமது உழைப்பால் வீடுகள் கட்டி நகரங்களாக்கி நிறைவுடன் வாழத் தொடங்கலாம். உலகின் நாகரிகங்கள் எல்லாம் நதிக்கரைகளில் தானே தோன்றின, வைகைக் கரையில் மதுரை, காவிரிக் கரையில் தஞ்சை, சிந்து சமவெளி நாகரிகம், நைல்நதிக் கரையில் எகிப்திய நாகரிகம் என.

மனிதனின் தேவை அடங்குமா? எதிர்காலத்துக்கு, அடுத்த தலைமுறைக்கென எதுவும் சேர்த்து வைக்க வேண்டாமா?
தேக்கு மூங்கில் பாக்கு சந்தனம் போன்ற மரங்களைப் பயிர் செய்தால் முதலில் கொஞ்சம் பாடுபட்டால் போதும் சில வருடங்களுக்குப் பிறகு தொடர்ந்து பலவருடங்கள் பலன் தரும். கடனும் உடனும் தேவையில்லை சேமிக்கவும் முடியும்.
இதற்கான வசதியும் பூமித் தாய் செய்து தருகிறாள்.

ஆஹா மனிதர்களின் நியாயமான தேவைகளை வரிசைப் படுத்தி அதை பூமாதா நிறைவேற்றும் அழகையும் வரிசைப் படுத்தி இருக்கிறார் கவிஞர். ஒவ்வொரு முறை கேட்கும் போதும் புதிய அர்த்தங்கள் புரியும்.

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்

என்ற அழகிய குறளுக்கு அருமையான விளக்கம் இந்தப் பாடல் என்றே சொல்லலாம்.